Carnavalskleding

Vorst Eric draagt het stokje over...

Aangezien het een eigen keuze is geweest en dat ik toch nog bij de vereniging blijf, is het afscheid nemen meegevallen.

Enkele jaren geleden toen ik met een onverwachte ziekteperiode werd geconfronteerd, heb ik "de zaken eens op een rijtje gezet" en daar ook de mogelijke consequenties aan verbonden. Wil ik dingen doen, wil ik dat ook op zo'n manier doen waar ìk vrede mee heb! En ik had de laatste jaren het idee dat ik dát niet meer kon.
En wat doe je dan? Dan ga je nadenken over stoppen!

Dat is gemakkelijker gedacht dan gedaan.
Wie? Wanneer? Hoe? Dat zijn de vragen waar je, samen met de vereniging, een antwoord op hoopt te vinden.

Wie? Eerst kijken naar een mogelijke opvolger. Niemand, zo is de ervaring, dient zich daarvoor spontaan aan, dus zelf op zoek.
In de persoon van de net afgetreden Prins Jack was de opvolger redelijk snel gevonden. Na een korte denkpauze 'hapte' Jack toe.

Wanneer?, was de volgende vraag waar een antwoord op moest komen. 22 jaar is een mooi carnavalsaantal, dus na 22 jaren een punt zetten is een juiste beslissing!

In het tussenliggende jaar heeft Jack zich, naar ik aanneem, goed kunnen 'warmdraaien'. En gezien zijn optreden in het tweede deel van de Bonte Avond gisteren, ben ik daar zeker van!

Hoe?: ’t gaat in een seizoen over de Prins en die moet in het middelpunt blijven staan, dus eerst Roel nog laten aftreden, dan de wisseling van de 'vorstenwacht' en Jack zijn nieuwe Prins laten uitroepen en installeren.

Terugkijkend op 21 Prinsen die ik van nabij heb mogen meemaken moet ik zeggen dat het stuk voor stuk kanjers zijn geweest (en nog steeds zijn!).
Ga er maar aan staan: een periode van 2 à 2½ maand je láten leven, op tijden paraat zijn wanneer dat door anderen van je wordt verwacht. Je bent toch in dat seizoen het gezicht van de vereniging. En alle prinsen, ook die van de eerste acht seizoenen, van onze vereniging hebben dat met verve gedaan.

Ik heb het zelf altijd prachtig gevonden dat ik in deze 'publieke' functie, na John van Cleef ook mijn vader (de eerste vorst-voorzitter van De Borchgrave) heb mogen opvolgen.
Ik heb afscheid genomen op een leeftijd waarop mijn vader er destijds mee begon.

Aan het vorstschap van De Borchgrave heb ik op mijn eigen wijze invulling mogen geven, ik heb die vrijheid ook gekregen van de vereniging en ‘t volk, ik hoop dat men deze vrijheid ook aan mijn opvolger, Vorst Jack, geeft.

'Leef Borchgrave en Borchgravinnekes: Vors Jack, Alaaf!'

...en Vorst Jack pakt het aan!

Ga er maar eens aanstaan, 22 jaar vorst van een mooie vereniging. Je beleeft fanstatische momenten in al die seizoenen en dan is er dat moment dat je besloten hebt om het rustiger aan te doen. Eric je hebt 22 jaar je invulling gegeven aan deze vereniging en hebt dit met hart en ziel gedaan. Gelukkig heb je aangegeven dat je actief wilt blijven in het bestuur. Eric nogmaals bedankt voor je inzet.

Toen de Sokkereipense er mee stopten en mijn vader daarvan de laatste prins was, ben ik de binding met het Roosterse carnaval een tijdje verloren. Carnaval zelf heb ik echter op vele plaatsen elders gevierd. Maar opeens word je lid van Buurt Maasheuvel, een buurtvereniging met een bruisend carnavalsgevoel. Je gaat meedoen met het bouwen van een carnavalswagen. Hierdoor kwam mijn binding met het Roosterse carnaval gelukkig weer terug. En dan grijpt het virus je toch weer.

Zeker toen prins Maurice I in 2009 aan het roer stond als prins. Dan zelf prins worden in 2010 en bij het afscheid op dinsdag 16 februari 2010 hoor je, dat is misschien wel een opvolger van... 'Ja, ja', denk je dan, 'het zal wel zo zijn'. Tot het bewuste telefoontje komt en gesprek met de vraag wil je vorst worden. Er volgden een aantal gesprekken met Eric en na wat bedenktijd en overleg met het thuisfront heb ik ja gezegd. Dan een jaartje warmlopen langs de zijlijn. Kijken, horen, aanvoelen, vragen. Je krijgt heel veel indrukken te verwerken.

Ik ben me er van bewust dat ik nog niet alle wijsheden in pacht heb en zeker de komende tijd veel zal moeten leren over hoe je moet omgaan met het vorstschap. Immers een handboek is er niet. Mijn voorganger heeft me goed voorbereid, maar als je daar eenmaal staat is het toch even moeilijk, maar gelukkig is er de steun van de leden van de Borchgrave, de prins, jeugdprins en de luuj van Roostere en Aw-Kirk.

Het wordt geen makkie maar de wil is er om er wat moois van te maken. Ik hoop samen met iedereen dat de Roosterse carnaval blijft bloeien tot in lengte van jaren. Ik ben klein maar wil er samen met jullie groots van genieten.

Roostere Alaaf